Le Gourmand Belge http://www.legourmandbelge.be De Belgische Foodie Blog Thu, 29 May 2014 14:02:19 +0000 en-US hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.9.1 Gezonde Tonijnkoekjes Met Zoete Aardappelhttp://www.legourmandbelge.be/gezonde-tonijnkoekjes-met-zoete-aardappel.html http://www.legourmandbelge.be/gezonde-tonijnkoekjes-met-zoete-aardappel.html#comments Thu, 29 May 2014 13:57:48 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3708 Onlangs kreeg ik van Rio Mare de vraag of ik mee wilde doen aan een wedstrijd voor bloggers. De opdracht was om twee recepten uit te werken met tonijn uit blik. De tonijn kregen we dan gemakkelijkheidshalve thuis bezorgd. Waarvoor dank.

Nu is ten huize LGB tonijn eigenlijk al een tijdje uit beeld. Sommige tonijnsoorten zijn immers op sterven na dood en omdat ik tussen al die soorten bos noch bomen zie besloten we lang geleden om het gewoon niet meer te eten. Een beslissing die we goed nakwamen, een enkele uitzondering niet te na gesproken.

Dat vertelde ik ook aan de vriendelijke mensen die deze wedstrijd organiseerden. Echter kreeg ik een woordje uitleg over hoe Rio Mare zich het lot aantrekt van de vissen en enkel duurzame tonijn inblikt.

Daardoop ging ik op zoek naar wat extra info. Die merken kunnen je immers wijsmaken wat ze willen, dacht ik dan bij mezelf.  Het bleek dus wel degelijk dat tonijn uit blik niet zo slecht voor het milieu is als ik veronderstelde. Ik ging bijgevolg op de uitdaging in.

Uiteraard probeerde ik het gezond te houden en dat wil dan zeggen zonder granen in dit geval. Het moest ook kindvriendelijk zijn, want er eet er hier nu eenmaal eentje mee. Bovendien eet die laatste niet zo graag groenten, dus komt het erop aan om zoveel mogelijk te proberen en te laten proeven tot we iets tegenkomen wat hij lekker vindt.

Ik besloot om tonijn koekjes te maken. In feite een soort viskoekje, maar waar men daar meestal beroep doet op aardappel (koolhydraten = niet goed) en bloem (gluten = niet goed), deed ik het met zoete aardappel en liet ik de bloem volledig achterwege. Het resultaat mocht er zijn, al zeg ik het zelf.

Uiteraard eet je dat niet solo, dus maakte ik er een yoghurtsausje en een salsa bij. De salsa van onder andere maïs en tomaten baseerde ik op een recept van Jamie Oliver, maar ik gebruikte geen verse maïs.

Gezonde Tonijn Koekjes Met Zoete Aardappel
 
Auteur: 
Soort Recept: glutenvrij, vis, voedselzandloper, kids
Voorbereidingstijd: 
Kooktijd: 
Totale Tijd: 
Boodschappenlijstje
  • 2 middelgrote zoete aardappelen
  • 1 blikje tonijn in eigen nat, van goede kwaliteit (Rio Mare bvb.)
  • ½ middelgrote rode ui
  • 1 citroen, biologisch
  • enkele takjes platte peterselie
  • olijfolie om in te bakken
  • ----------
  • 250ml biologische yoghurt
  • 1 teentje look
  • ----------
  • 1 bokaal maïs, liefst bio (glas is te prefereren boven blik!)
  • een paar takjes verse koriander
  • ½ verse rode chilipeper
  • 4 lente uitjes
  • 3 grote, rijpe tomaten
  • 1 limoen
  • je beste olijfolie
Zo maak je het
  1. Schil de zoete aardappelen, snij ze in grote blokjes en kook ze ongeveer 10 minuten of tot ze net gaar zijn. Giet ze vervolgens af en laat ze nog 2 minuten uitstomen op de warme kookplaat.
  2. Haal de aardappelen van het vuur en plet ze met een pureestamper. Doe ze in een mengkom.
  3. Laat de tonijn uitlekken en maak hem los met een vork. Voeg toe aan de aardappelen.
  4. Was de lente-uitjes en snij het groen in dunne reepjes.
  5. Pel de ui en snipper hem fijn.
  6. Haal de blaadjes van de takjes peterselie en spoel ze even. Snij vervolgens fijn.
  7. Voeg alles toe aan de aardappelpuree.
  8. Was de citroen en doe de zeste ervan eveneens bij het aardappelmengsel, samen met een draai van de pepermolen en snuifje zout.
  9. Zet alle goed onder elkaar, proef en indien nodig mag je nog bijkruiden.
  10. Vorm het mengsel met je handen tot koekjes (in feite kleine hamburgertjes). En leg ze op een ingeoliede ovenschaal. De schaal mag afgedekt worden en even in de ijskast zodat de koekjes kunnen opstijven.
  11. Verwarm de oven voor op 200° C hete lucht.
  12. Ondertussen maken we het yoghurtsausje door een teentje look te pellen, fijn te snipperen en te pletten met de achterkant van je mes. Een lookpers gebruiken kan natuurlijk ook.
  13. Voeg de look, samen met een kneepje citroensap en wat peper en zout toe aan de yoghurt. Goed roeren, proeven en klaar. Zet in de ijskast tot je opdient.
  14. Als de oven voorverwarmd is mogen de tonijncakejes er 15 à 20 minuten erin, nadat je ze licht hebt ingewreven met wat olijfolie.
  15. Terwijl de koekjes garen maken we de salsa.
  16. Laat de maïs uitlekken in een vergiet.
  17. Was de chili, snij hem overlangs en verwijder de zaadjes en de zaadlijsten. Snij hem in dunne ringetjes en doe in een slakom. Ik gebruik een halve chili, maar als je dapper bent kan je gerust wat meer nemen.
  18. We wassen de lente uitjes en snijden het groene deel in fijne ringetjes. Voeg toe aan de kom.
  19. Ook de tomaten gaan we wassen, waarna we ze in kwarten snijden en het groene stukje in het midden verwijderen. Snij ze vervolgens in blokjes en voeg toe aan de slakom.
  20. Was de koriander, haal de blaadjes van de stelen en snij hem fijn.
  21. Als de maïs uitgelekt is mag die erbij, samen met de koriander, het sap van een halve limoen, 1 à 2 eetlepels olijfolie en en een snufje zout. Roer alles goed door elkaar en proef. Deze salsa moet echt pittig smaken, dus je gaat naar alle waarschijnlijkheid nog moeten bijkruiden met peper, zout en/of limoensap naar keuze. Bij mij duurt het meestal nog enkele minuten vooraleer ik hem heb zoals ik het wil. Geduld en nooit teveel ineens kruiden! Beetje bij beetje en altijd proeven.
  22. Serveer de tonijnkoekjes met flink wat salsa en een lepeltje van de yoghurt.

 

 

]]>
http://www.legourmandbelge.be/gezonde-tonijnkoekjes-met-zoete-aardappel.html/feed 0
Innesto, Koen Verjans – Houthalen [Revisited]http://www.legourmandbelge.be/innesto-koen-verjans-houthalen-revisited.html http://www.legourmandbelge.be/innesto-koen-verjans-houthalen-revisited.html#comments Tue, 20 May 2014 19:24:18 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3673 Vorig jaar was restaurant Innesto, te Houthalen, onze ontdekking van het jaar. Ook bij andere fijnproevers heeft chef Koen Verjans ondertussen een stevige reputatie opgebouwd en dat niet in het minst omwille van de geleverde kwaliteit ten opzichte van de prijs.

Ons “het is zaterdag, we willen iets gaan eten en we zien wel waar er nog plaats is”-avontuur bracht ons enkele weken geleden terug naar het prachtige domein De Barrier en daar waren we heel blij mee.

Bij binnenkomst wachtte ons de vriendelijke ontvangst door de immer sympathieke gastvrouw Sofie De la Rivière met de nodige uitleg rond het menu en de vraag of we al een aperitiefje wensten. Ik koos een gin van het naburige Wilderen met Fever Tree Elderflower terwijl La Gourmande het wat traditioneler hield met de rosé Champagne van het huis: Billecart Salmon.

Het bleek even later dat we niet helemaal tevreden waren met onze keuze en dus werden de glaasjes onderling gewisseld wat dan weer een perfecte match bleek te zijn. De elderflower tonic was immers wat te zoet naar mijn meug en laat dat nu net gesmaakt worden door mijn eega. De Billecart Salmon vond ik dan weer uitstekend als aperitief.

Innesto serveert op zaterdag à la carte of een degustatiemenu in de gedaante van vijf (€ 75) of zes (€ 85) gangen. Tijdens weekdagen is er ‘s avonds nog een bijzonder interessant geprijsde viergangen all inn surprise formule aan € 90. Wij kozen voor vijf gangen en daarbij nam ondergetekende ook de wijnselectie (€ 28, glaasje dessertwijn inclusief; dus zeker value for money).

Nog voor we bovenstaande keuze hadden gemaakt werden we al verwend met enkele aperitiefhapjes, helemaal in de stijl die we nog kenden van ons vorige bezoek.

innesto de barrier houthalen

Kroepoek van Comté, geroosterde tomaat en zacht gegaard kalfsvlees

innesto houthalen hapje

Ganzenlevercrème met pecan noot, bloedworst en voorjaarsbietjes

Het tempo lag meteen hoog waardoor de amuses in een snel tempo werden aangevoerd. Niet onaangenaam snel, maar een ietsje minder zou niet meteen te traag geweest zijn.

Dat het er allemaal wonderbaarlijk mooi uitzag en al even geweldig proefde was geen verassing. We merkten dat onze verwachtingen hoog lagen en met deze en de volgende hapjes werden ze alvast ingelost.

innesto restaurant amuze

Licht gezouten kabeljauw met quinoa, komkommer en dashi

innesto restaurant hapje

Gerookte oosterschelde paling, aardappel, citrus en emulsie van jonge slaharten.

innesto restaurant koen verjans

Risotto met scheermes, venkel, lamsoor en dille

Ook op het voorgerecht moesten we niet lang wachten. Maar niet zonder eerst een glaasje Villa Grand Cap Colombard, Sauvignon, Gros Manseng Sud Ouest 2013 te krijgen. Een correcte wijn met een vlotte afdronk.

De wijnen werden trouwens de ganse avond vlot bijgeschonken, evenals het water. Laatstgenoemde fles bleef niet op de tafel, wat er soms wel eens voor kan zorgen dat we al gauw zonder vallen. Dat was echter niet het geval bij Innesto waar het zaalteam deze taak prima volbracht en ervoor zorgde dat het glas nooit te leeg werd. Telkens onze halve liter bruis op was stelde men ook meteen de vraag of we er nog eentje wensten. Prima voor de omzet en prima voor ons, want hydrateren is nu eenmaal belangrijk.

Het eerste gerecht zag er in de typische Koen Verjans-stijl fantastisch uit. Niks “no-nonsense” hier (een term waaraan ik trouwens een hekel heb), maar juweeltjes van gerechten die gepresenteerd werden op prachtig servies. Een pluim voor deze mensen dat de Pure lijn van Serax hier nog niet gebombardeerd werd tot basis uitzet.

Op zich niets tegen dat prachtige servies van Pascale Naessens, maar trop is teveel en het is alomtegenwoordig. Nee, geef me dan maar het gedistingeerde Stockmans porselein waar men bij Innesto veelvuldig gebruik van maakt. We blijven er fan van.

Het moet ook gezegd dat de stijl van Koen hierop uitstekend tot zijn recht komt. Hij is nu eenmaal meer gebaat met een strak wit bord dan met een donkerkleurig.

innesto restaurant houthalen

Prachtige salade van Noordzee krab, jonge radijsjes, witte asperges, rund en emulsie van wilde rucola.

Om het volgende gerecht te begeleiden kregen we van gastvrouw Sofie een wijntje uit de Bourgogne, met name een Aligoté Dureuil Janthial uit 2011. Op zich wat flauwtjes om alleen te drinken, maar in combinatie met het gerecht was hij prima.

innesto restaurant voorgerecht

Kort gebakken, gepofte ui met crème van witte boontjes, vintage tomaat en crispy beignet van inktvis.

Voor mij was dit het beste van de avond. Een voorlopig toppunt waardoor ik wel erg benieuwd was geraakt of het keukenteam dit niveau zou weten door te trekken tot aan het dessert. Dat zou zeker een uitdaging worden.

Er belandde dan nog een witte wijn in ons glas, eentje van Jean-Marie Guffens dan nog. De Grand Vin Blanc Entendu, Roussanne Viognier, Vaucluse 2009. Deze uitgeweken, excentrieke Limburger maakt uitstekende wijnen in Frankrijk, zo mochten we ook al proeven tijdens ons recentelijk bezoek aan Magis. Dat de beste Limburgse restaurants lovend zijn wijnen schenken is meer dan een teken van appreciatie voor de man. De wijnen zijn immers top.

innesto visgerecht

Guffens mocht het zesde gerecht van het degustatiemenu begeleiden, dat we voor de gelegenheid mochten proeven van Koen en Sofie. De bereidingen van romanesco, zacht gegaard en gelakt buikspek, langoustine met eigen jus en oosterse specerijen was weerom een toppertje. Zeer geslaagd.

Het hoofdgerecht kwam in twee bordjes van telkens een bereiding met inlands kalf.

innesto hoofdgerecht side dish

Kalfswang met jonge spinazie, aardappel en basilicum.

innesto hoofdgerecht

Kalfsrug, groene asperges, girolles en kropsla.

Hierbij kreeg ik een leuke rode Domaine Lafage “Tesselae” Carignan Vieilles Vignes, Côtes Catalanes 2012. Wederom met liefde uitgekozen en geschonken door gastvrouw Sofie, wat hem des te meer deed smaken. Lekker. Net zoals hetgeen er in de bordjes lag trouwens.

innesto de barrier dessert

La Gourmande koos voor het eerste nagerecht met aardbei in geuren, smaken en kleuren. Ik had gekozen voor de kazen, welke op perfecte temperatuur geserveerd weren. Vier stukjes, met apart nog een kunstwerkje met vijg en geitenkaas. Ongeveer hetzelfde als de vorige keer, dat wel.

Het aardbeiendessert was erg lekker, liet ik me vertellen.

Bij de kaas bleef de rode wijn staan en dat vond ik, zoals gewoonlijk, een beetje jammer. Gelukkig had ik ook nog wat van die lekkere Guffens. Rode wijn en kazen zijn over het algemeen geen goed huwelijk, dus is terug een beetje wit bijschenken op zo’n moment misschien wel een betere keuze voor een sommelier.

Tenzij men natuurlijk voor een dessertwijntje gaat, zoals het geval was bij het chocoladedessert: Estella Vintage Vin de Liqueur, Tannat en Malbec, Sud Ouest 2010. Een erg mooie frisse zoete wijn. Perfect bij het laatste dessert.

innesto de barrier nagerecht

Melkchocolade, bessen, violet en muscovadosuiker

innesto restaurant friandises

Eivol bestelden we dan nog koffie en thee. Waarna het zaalteam met hun laatste aanwinst kon uitpakken: de petit fours trolley. Très chique! En ook al was ik dan overeten, ik kon er niet aan weerstaan. Meer nog: ik moest zelfs vragen of de keuze zich eigenlijk beperkte want ik had natuurlijk zin in “van alles eentje”. Grote ogen, noemen ze dat.

innesto-petit-fours

Gelukkig verzette het gezond verstand zich daartegen en eindigde ik met een bordje van vier snoepjes. Toppertje daar was de kleine Javanais. Het kostte me wat moeite, maar ik werkte alles met veel smaak naar binnen.

De rekening was correct met zijn € 238,50. Prijs kwaliteit blijft Innesto een topper, zeker gezien het comfort waarin je kan dineren en de vele mooie producten die Koen Verjans gebruikt. Welke hij dan in zijn ondertussen gekende, arbeidsintensieve stijl prachtig serveert.

innesto restaurant prijs

Wat onthouden we van ons tweede bezoek aan Innesto?

Koen Verjans bevestigde zijn status als onze ontdekking van 2013. Ook in 2014 blijft hij een prijs-kwaliteitstopper die je als liefhebber van fine dining in België moét bezocht hebben. Koen is nog steeds een jong talent dat we goed in de gaten moeten houden en die met een beperkt keukenteam een prachtig resultaat neerzet. Dit wordt in de zaal gebracht onder de deskundige leiding van gastvrouw Sofie. De hartelijke en correcte bediening in de comfortabele setting met oog voor detail dragen zeker bij tot de vaste waarde die Innesto nu al is onder de Michelin restaurants. We blijven fan en ik raad dit restaurant dan ook regelmatig aan aan vrienden en kennissen. Een no-brainer.

Restaurant Innesto

Grote Baan 9, 3530 Houthalen
tel. 011 525 525
www.innesto.be

]]>
http://www.legourmandbelge.be/innesto-koen-verjans-houthalen-revisited.html/feed 0
RADAR Pop Up, Maarten van Essche – Mechelenhttp://www.legourmandbelge.be/radar-pop-up-maarten-van-essche-mechelen.html http://www.legourmandbelge.be/radar-pop-up-maarten-van-essche-mechelen.html#comments Thu, 15 May 2014 20:44:42 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3640 Niet zo lang geleden trokken we met een bonte bende naar het centrum van Mechelen om er te gaan proeven van de keuken van Maarten van Essche. Deze alumnus van Ter Duinen is er eentje om in de gaten te houden en maakte al een naam voor zichzelf met zijn onvolprezen culinaire foodtruck Meteor. Een project waarvoor hij trouwens kan rekenen op de hulp van partner in crime Floris Van Looy, eveneens ex- Ter Duinen. De food truck kreeg rust gegund tot 16 mei, terwijl Maarten zou gaan koken in het tijdelijke restaurant Radar.

 

Zoals dat hoort op een mooie lentedag in mei werd het aperitief buiten genuttigd, hoewel er geen terras voorzien was. De stoep was echter breed genoeg voor het gezelschap en een enkel tafeltje volstond om wat brood met huisgemaakte rillettes op te zetten. Iedereen nam naar believen en de glaasjes bleven vol, hoewel er toch van gedronken werd. Da’s altijd leuk. Lekker trouwens, die Pierre Frick Crémant d’Alsace Brut 2011 zonder toegevoegde sulfieten.

radar pop up mechelen voorgerecht

Om het eerste voorgerecht te nuttigen werden we vriendelijk verzocht om met de ganse meute naar binnen te verhuizen. Daar kwamen we terecht in een aangenaam pand, waar voordien restaurant Schampaert gevestigd was. Lang en smal met een kleine keuken, dat wel, maar we geraakten er allemaal in. Aan een grote lange tafel die trouwens door de Radar mannen eigenhandig mee gefabriceerd werd. Met een achtergrond in interieurdesign is van Essche natuurlijk niet vies van zulke zaken.

Het voorgerecht in kwestie was een stukje makreel met gebrande venkel. Lekker.

Ondertussen kwam de wijn van alle kanten. Het gezelschap, waaronder chefs, sommeliers en ander natural wine gespuis had zich eens goed laten gaan en was thuis de wijnkelder ingedoken op zoek naar de betere flessen. Ook Radar was voorzien van een mooie wijnkaart en die moest natuurlijk eveneens geproefd worden. Het grootste deel van de avond zat ik met minimum twee glazen wijn voor m’n snufferd, soms wel met drie en vaak ook met wat bier. Dat moet kunnen en ‘t moet gezegd dat het kleine glaasjes waren. Dat ik de constante aanvoer van drank niet uitvoerig kon noteren en vervolgens hier repliceren mag wel niet verbazen.

restaurant mechelen

Tussen de vele wijnen door viel er wel nog iets te eten, waaronder bovenstaand bordje met kardoen, lardo, melkdistel en rogge. Daar was ik nu niet meteen wild van. Vooral de rogge en zeker de melkdistel waren niet naar mijn meug.

Het onderstaande gerecht met gebakken sla en zijn jus , kokkels en tuinkruiden ging wat meer mijn richting uit.

meteor radar restaurant

“Meer wijn?” De kans was klein dat ik in mijn leven nog zo’n grote selectie natuurwijnen zou kunnen sampelen op eenzelfde avond, dus daar ging ik niet nee tegen zeggen. Passeerden onder andere de revue: ”Le Mont” Alexandre Jouveaux, “Cuvée de Ranke” Brouwerij Ranke, “Ratapoil” Savagnin, “Peridote” Joël Courtault, “Nuée Bulleuse” Sébastien Dervieux, “Ca Va Gamin” Jean-Marc Brignot, “Noct ‘en Bulles” La Combe aux Rêve, “Vigneronne” Cantillon, “Arbois Ploussard” Hughes Beguet, “Notte di Luna” Ca de Noci,  “Mer & Coquillages” Julien Meyer en nog veel meer.

maarten van essche meteor

Eten was er ook nog. Bijvoorbeeld deze heerlijke, perfect gare, gebakken asperges met dragon en karnemelk. Prachtig in al zijn eenvoud.

maarten van essche mechelen

Of wat gedacht van deze combinatie van twee lievelingsproducten van ondergetekende: (barigoule) artisjok met Secreto Iberico? Commentaar overbodig.

maarten van essche radar

Het hoofdgerecht was bovenstaand bord, maar ik moet u schuldig blijven wat het precies was. Een lekker vleesje met rucola en gebrande ui, dat zeker.

De klepper van de avond moest toen immers nog komen, meer bepaald Clabitou (geitenkaas) met opgelegde rabarber en geitenyoghurt. Wàt was dat voor een smaakkanon, zeg?! Die gaat meteen op mijn te-kloppen-desserts-lijst van 2014. Aan de uitdagers: dat gaat een harde noot om kraken worden. Magnifiek.

pop up restaurant dessert

Erna volgde nog een kommetje met chocolade en bloedappelsien, maar de kaas zinderde nog te hard na. Zo hard dat ik een foto vergat te nemen.

Afsluiten deden we met, u raadt het nooit, nog wat wijn.

Radar was geopend tot en met 16 mei 2014. Laat ons echter hopen dat het daar niet bij blijft; deze topervaring verdient zeker een vervolg. Tot dan kan u de capriolen van Maarten van Essche en zijn gevolg proeven via diens cateringbedrijf en de Meteor foodtruck. Doén!

]]>
http://www.legourmandbelge.be/radar-pop-up-maarten-van-essche-mechelen.html/feed 0
Magis, Tongeren – Revisitedhttp://www.legourmandbelge.be/magis-tongeren-revisited.html http://www.legourmandbelge.be/magis-tongeren-revisited.html#comments Fri, 02 May 2014 16:19:06 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3616 Na het meer dan geslaagde avondje bij Bistro Bis keek ik al geruime tijd uit naar een volgend bezoek aan restaurant Magis. Ik was dus maar wat blij toen ik onlangs op een zaterdagavond last-minute kon profiteren van een annulering. Met veel goesting trokken we naar de op-een-na-oudste stad van ons land.

Zoals dat hoort in Limburg, wachtte ons een hartelijke ontvangst en een ruime tafel met comfy stoelen. Ideaal voor een romantisch diner.

U moet weten dat ons vorig bezoek aan Magis* voor mij a night to remember was. Voor La Gourmande was het echter geen topavond; ze werd plots misselijk en ze was daardoor vaak afwezig aan de tafel. Negen maanden later mochten we ons zoontje verwelkomen. Een anekdote die Magis voor ons toch altijd een beetje bijzonder zal maken.

Klinken deden we deze keer met een glaasje Champagne Claude Penet; een mooie starter. Daarbij kwam de menukaart met naast à la carte ook een 5 gangen (€ 70) en een 6 gangen (€ 85) optie. We kozen echter voor het aanlokkelijk geprijsde 4 gangen verrassingsmenu (€ 50) waarvan ik de all-in variant nam. Aan € 89 met aperitief, wijnen, waters en koffie/thee inbegrepen kon dat weleens een prijs-kwaliteit topper blijken.

Hiervan bestaat trouwens ook een 3 gangen versie (€ 72 all in), enkel beschikbaar op weekdagen. Er zijn nog restaurants die dit soort formules aanbieden, maar meestal houden ze die voor week- en of zondagen. Kwestie van de kalmere dagen wat interessants te kunnen aanbieden, natuurlijk. Thumbs up voor het team Lysens-Moens dat ze deze optie ook ‘s zaterdagsavonds op de kaart zetten en zo ruimte geven aan mensen met een iets beperkter budget om toch bij hen te komen genieten in het weekend. Persoonlijk was ik vooral benieuwd wat dit menu zou inhouden en of het qua niveau vergelijkbaar zou zijn met het degustatiemenu. Wat zeker het geval was, trouwens.

Bij de lekkere Champagne hoorden uiteraard ook smakelijke hapjes. Zo proefden we onder andere een lekkere combinatie van king crab en dunne schijfjes peer,  warme puree van walnoten, merg en champignon en bloemkool met gefermenteerde aardpeer.

magis-tongeren

magis-hapje

restaurant-magis-aperitief

restaurant-magis

De eerste wijn arriveerde precies op tijd en werd door de sommelier met veel enthousiasme voorgesteld: een lekkere Terre di Karma, 2012, Pinot Grigio. Die bleek zelfs nog beter in combinatie met het eerste voorgerechtje: gemarineerde skrei, hijiki, pompelmoes en witloof.

Nu moet u weten dat wij een wat haat-liefde verhouding hebben met skrei sinds we daar ooit eens een kleine parasiet in vonden. Weliswaar dood na goed te verwarmen en dat bleek zelfs helemaal normaal te zijn voor dat soort vissen. Hoewel we dat eigenlijk best graag eten verschenen skrei en andere kabeljauw niet al te vaak meer op het menu ten huize LGB. Die avond kregen we een gemarineerde versie, dus dat was wel even wat drempelvrees overwinnen. Er was natuurlijk geen haar op ons hoofd dat eraan dacht dit niet op te eten en we waren maar wat blij dat we dat gedaan hadden. Superlekker.

restaurant-magis-tongeren

Het volgende voorgerecht was warm. Meerbepaald een stukje rode poon met bouchot mosseltjes, gebrande prei, pijpajuin en peterselie. Hierbij serveerde men een mooie Marsanne van Jean-Marie Guffens uit 2012. Top.

restaurant-magis-hoofdgerecht

We waren daarna helemaal klaar voor het hoofdgerecht, dat werd ingeleid met een mooie rode Domaine Magellan, Vin de Pays des Côtes de Thongue. Zeer lekker in het glas, maar ook erg gesmaakt bij het bord met melklam, artisjok, linzen en rozemarijn. Heerlijk.

magis-dessert

magis-friandises

Als epiloog kregen we een mooie portie “English Breakfast” met onder andere haverijs, verloren brood, sinaasappel en platte kaas. Lekker, maar niet echt een lichte afsluiter.

magis-koffiesnoepjes

Bij de koffie en thee werden we uiteraard nog verwend met huisgemaakte zoetigheden, Marcolini chocolade en ander lekkers. We konden werkelijk geen pap meer zeggen toen we de rekening vroegen. Dat kan natuurlijk ook wel te maken hebben met de proevertjes uit het degustatiemenu die we onderweg van chef Dimitry kregen. Daarbij onder andere een bijzonder lekkere traag gegaarde ossenstaart met aardpeer en kardoen; om duimen en vingers bij af te likken, zo lekker.

De rekening was een bijzonder schappelijke € 163 voor een keer 4 gangen zonder wijnen (maar wel met koffie, apero en water) en een keer 4 gangen all in.

Wat onthouden we van restaurant Magis?

Het werd een geslaagd herbezoek aan deze Limburgse tempel der toegankelijke sterrengastronomie. Compleet met een hartelijke ontvangst en een vriendelijke, goed geïnformeerde bediening. Het team van Magis is sinds ons laatste bezoek, nu 3,5 jaren geleden, meegegaan met de tijd en brengt een erg lekkere, pure keuken, zonder dat het moeilijk wordt. De smaken zitten goed, de wijnen zijn top en de prijzen zijn bij de beste die we al gezien hebben voor dit niveau. Het viergangen verrassingsmenu is vanaf nu zelfs onze te kloppen prijs-kwaliteitsreferentie. Magis duikt terug onze top tien binnen en dat is meer dan verdiend. Allen daarheen!

Restaurant Magis

Hemelingenstraat 23
3700 Tongeren

+32 12 74 34 64

www.restaurantmagis.be

]]>
http://www.legourmandbelge.be/magis-tongeren-revisited.html/feed 0
Het Land Aan De Overkant, Leuvenhttp://www.legourmandbelge.be/het-land-aan-de-overkant-leuven.html http://www.legourmandbelge.be/het-land-aan-de-overkant-leuven.html#comments Wed, 16 Apr 2014 19:41:14 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3585 Het Land Aan De Overkant is in Leuven een gekende zaak met reeds vele jaren op de teller. Ik was er zelf al eens te gast aan het prille begin van mijn gastronomische ontdekkingsreis, nu meer dan tien jaar geleden. Het nineties aandoende interieur was niet helemaal mijn ding en dus verdween de zaak voor lange tijd van mijn radar. Daar verscheen het weer nadat ik positieve signalen had opgevangen over de samenwerking met een jonge, nieuwe chef: Wim Dejonghe (30). Ondertussen is laatstgenoemde zes jaar aan de slag in Het Land a/d Overkant en zelfs mede-eigenaar. Toen ik op Facebook zag dat ook het interieur een update had gekregen voorzag ik het restaurant van een plekje op onze neverending to do list.

Zo kwam het dat ik er enkele weken terug op zaterdagavond een tafeltje had gereserveerd. Het restaurant is langs de Leuvense ring gelegen en dus vlot bereikbaar, met voldoende parking in de buurt. Bij binnenkomst werden we ontvangen met een warme glimlach en naar onze tafel gebracht, alwaar het interieur de nodige indruk op ons maakte. De combinatie van natuurlijke materialen, kunst, warme kleuren en aangenaam licht viel alvast in de smaak. Tafellinnen werd achterwege gelaten zodat de mooie ruwhouten tafelbladen blikvanger konden spelen. De stoelen waren comfortabel en het zicht op het leuke terras deed me alvast een zomerse lunch boeken in mijn gedachten.

Maître, bezieler en mede-eigenaar Luc Roelandt, een jurist nota bene, bracht ons met veel passie zijn aperitiefkaart met daarop voor elk wat wils. Uit de selectie met bieren (Kessel Blond en Faro Girardin), schuimwijnen en een non-alcoholisch appelsapje van autochtone rassen koos mijn eega voor veilig met een glaasje uitstekende Champagne Jacques Lassaigne, Brut Reserve 100% Chardonnay (€ 13). Zelf opteerde ik op aanwijzen van Luc voor de iets avontuurlijkere Fêtembulles 2013 Chenin van Jean-Pierre Robinot, L’Opera des Vins uit de Loire (€ 11), wat een zeer lekkere starter was. Friszurig, misschien net iets té voor sommigen, maar daar hou ik net van. Perfect.

land-aan-de-overkant-leuven

Bij het aperitief werd de tafel voorzien van wat schnabbels: olijfjes, zuurdesembrood, zelf bereide lentesla en een zeer smaakvolle verse haringsla.

Het Land Aan De Overkant biedt standaard een vijfgangen menu voor € 64 dat je kan uitbreiden naar zes (€ 72) of zeven (€ 80) gangen. De, trouwens over alles zeer goed geïnformeerde en uiterst behulpzame dame die ons bediende, wist ons te vertellen dat de gerechten wel eens wat klein zouden kunnen uitvallen en daarom kozen we voor het zesgangen menu. Achteraf gezien bleek dat zeker niet nodig, vermits de borden normale porties bevatten voor een restaurant van dit niveau. Het werd zelfs nog een hele opgave om het dessert naar binnen te werken.

Aangepaste wijnen kostten € 8 per glas en omdat dit Leuvense restaurant toch gekend is om zijn uitstekende wijnreferenties was ik niet van plan om dit aan me voorbij te laten gaan. Het zou een prima beslissing blijken.

land-aan-de-overkant-amuse

Als eerste gang kwamen drie amuses, terwijl men ons aperitief nog eens bijvulde (extra punten!). Ze kwamen samen op tafel en ik startte met het kommetje dashi, waarna ik me waagde aan een soort kroepoekje met verse grijze garnalen om af te sluiten met een delicieus stukje carpaccio van veertig dagen gerijpt Holsteiner rund, afgewerkt met oude kaas.

land-aan-de-overkant-hapje

Er verscheen ook een stukje brood op tafel, maar we onthouden daarvan vooral de overheerlijke boter met limoen en verse platte kaas.

Na lediging van de aperos kwam de sommelier van dienst aanzetten met de eerste wijn. Mooi uit een karaf en perfect op temperatuur. Of ik misschien een foto mocht nemen van de fles? “Natuurlijk meneer! Vivino of Wine Searcher?”, waarna hij me, Vivino gebruiker zijnde, met de nodige argumenten ervan overtuigde om toch eens de Wine Searcher app uit te proberen.

De wijn was trouwens een bio dynamische Weingut Wittmann Silvaner Trocken uit 2012. De kruidige wijn met hinten van groene appel en witte peper vond ik uitermate lekker, maar achteraf zou blijken dat ik dat van élke wijn in dit restaurant vond. Ik dronk ze allemaal graag, ook los van het gerecht.

het-land-aan-de-overkant-voorgerecht

De eerste der gerechtjes was traag gegaarde zalm met Granny Smith, selder en lavas. Een ideaal voorgerechtje, perfect met de wijn.

Het tempo was niet te hoog, maar men zat zeker ook niet stil. We hebben ons nooit moeten haasten om voort te maken met de wijn of het eten en we hebben ook nooit zitten wachten op een volgende gang. Desondanks was het ruim laat op de avond toen we het pand verlieten. Een goed teken, vind ik dat.

het-land-aan-de-overkant-leuven

Het tweede voorgerecht, de eigenlijke extra (zesde) gang, volgde snel. Het was een uitstekend bordje met een ravioli van krab en ricotta, geserveerd met een bisque van krab, romanesco en lamsoor. Hierbij stelde men met veel schwung een Riesling voor, met name de 2012 Domaine Rietsch, Stein uit de Franse Elzas. Niet een typische (half-)zoete Riesling, maar een frisse variant met slechts 2g restsuiker. Prima gepaired met de jus van krab en de verse pasta.

land-aan-de-overkant-voorgerecht

Wat volgde was een stukje forel uit onze Ardennen, gegaard in gezouten boter, met puree van raap, een beurre blanc met citrus en gefermenteerde groeten. Nu moet ik zeggen dat ik niet meteen de grootste fan ben van die typische forelsmaak, maar daarvan was hier geen sprake. Uiteraard proefde je wel forel, maar zonder die soms veel te sterke smaak. Zoals het hoort, dus.

De, wederom prachtige, wijn was ditmaal van Italiaanse origine: een Angiolino Maule Sassaia, een blend van Garganega en Trebbiano.

land-aan-de-overkant-vis

Als pairing met het volgende, laatste visgerecht serveerde men dan een zeer mooie orange wine. De Kmetija Stekar Sivi Pinot Letnik 2011 bleek met zijn lekker ronde body prima bij de qumquats en de eerder zoete wortelgroenten die het stukje tong met pompoen en schapenzuring vergezelden. Lekker, lekker.

land-aan-de-overkant-mes

Ondertussen beseften we dat de zes gangen wel eens teveel zou kunnen worden en dan moesten we nog aan het hoofdgerecht beginnen. Daarvoor verscheen eerst een prachtig mes van Tim Wagendorp op tafel, voorafgaand aan een zeer mooie rode wijn. Het Portugese Niepoort, dat we vooral kennen van hun Porto, maakt blijkbaar ook wijn en hiervan mochten we een Verde Tinto, Vinho Verde uit 2012 proeven. Prachtig. En dat eens te meer in combinatie met een van mijn favoriete stukjes vlees: een spieringkotelet. Hier gegaard in zoutkorst en geserveerd met onder andere asperges, zwarte olijven en een soort chorizo. Het water komt me spontaan in de mond als ik eraan terug denk. Top.

land-aan-de-overkant-hoofdgerecht

het-land-aan-de-overkant-hoofdgerecht

Of ik nog een glaasje dessertwijn wilde? Na deze fantastische selectie wijntjes kon ik hiertegen onmogelijk nee zeggen. Het werd een atypische Kroatische Kozlovic, Muskat Ruza. Een rosé dus. Niet te zoet, maar eerder fris en fruitig. Wat dan weer prima paste bij het nagerecht: een gedeconstrueerd stukje fruittaart met basilicumijs. Niet slecht, maar voor mij toch iets onder het niveau van de andere gerechten. Het zag er wel heel leuk uit.

land-aan-de-overkant-dessert

Bij de met veel zorg geserveerde koffie en thee kwamen nog voldoende zoetigheden, zoals daar waren: capuccino met roomijs, brownies, hazelnootjes, citroencake en een extra dessertje met donkere chocolade, pompelmoes en bloedappelsien.

land-aan-de-overkant

We konden werkelijk geen pap meer zeggen en ik stond ook wel een beetje op mijn hoofd na al die lekkere wijntjes. Het arrangement met zes glazen aan € 8 per stuk zorgde wel voor een iets duurdere rekening, maar de kwaliteit was sine qua non. Voor een totaalprijs van € 244 stapten we met een zeer ronde buik en een bijzonder goed gevoel buiten uit dit mooie restaurant.

land-aan-de-overkant-rekening

Wat onthouden we van Het Land Aan De Overkant

Chef en mede-eigenaar Wim Dejonghe (30) serveert een mooie, pure keuken met producten van topkwaliteit. Je kan ze degusteren in een warm, gezellig ingericht restaurant, waar ook intrigerende kunst een plaats heeft gekregen. De mooie gerechten, geserveerd op al even mooie borden die volledig in de lijn van het interieur liggen, worden gepaired met prachtige wijnen. Dit alles aan tafel gebracht door enthousiaste mensen met kennis van zaken. Voor mij is dit zonder twijfel het beste wat Leuven momenteel te bieden heeft op gastronomisch vlak.

Het Land Aan De Overkant

Léon Schreursvest 85, 3001 Heverlee

016/22.61.81 - www.hetlandaandeoverkant.be

Interieurfoto via de Facebook pagina van Het Land Aan De Overkant

]]>
http://www.legourmandbelge.be/het-land-aan-de-overkant-leuven.html/feed 1
Luzine, Jeroen Meus – Leuvenhttp://www.legourmandbelge.be/luzine-jeroen-meus-leuven.html http://www.legourmandbelge.be/luzine-jeroen-meus-leuven.html#comments Tue, 08 Apr 2014 10:42:58 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3558 Mijn laatste passage bij het Leuvense Luzine was weeral bijna vijf jaar geleden. Niet dat ik al die tijd niet meer wilde weerkeren, maar maanden op voorhand een tafel boeken is niet mijn stijl. Hoogstens een paar weken op voorhand is het beste dat ik kan doen. Mede daarom ben ik ook nooit in Oud Sluis geraakt, maar dat terzijde.

Om te gaan dineren in het restaurant van Jeroen Meus en zijn kompanen moet je ruim op tijd een mailtje sturen of je mag het vergeten. Meus is dan ook een dagelijkse gast in veel Vlaamse huishoudens met zijn kookprogramma, wat de populariteit van ‘s mans restaurant natuurlijk een enorme boost gegeven heeft. Het is hem en zijn partners gegund.

Partners inderdaad, want Luzine is meer dan Meus. Hij runt het samen met zijn echtgenote Stephanie en mede-chefs Didier De Roover en Koen Tossyn. En waar bij eerdere bezoeken de kaart nog vakkundig werd uitgelegd door Jeroen zelve is de kans dat we hem vandaag nog aantreffren in Luzine behoorlijk kleiner. Een mens kan niet alles doen, natuurlijk.

Maar niet getreurd: we willen graag eten bij Luzine en niet bij Jeroen Meus, als u begrijpt wat ik bedoel? Dit gastronomisch restaurant krijgt immers een aantrekkelijke vijftien op twintig van Gault & Millau en met al die fijne herinneringen keek ik er erg naar uit om terug te keren. Voor de lunch weliswaar, want zoals ik al zei is hier dineren een lange termijn planning. Een vrijdagse lunch valt daarentegen nog mee: slechts drie weken op voorhand te reserveren. Dat kon nog net.

Het restaurant bevindt zich in de oude Marie Thumas fabriek aan de Leuvense Vaart, te Wilsele. Deze betonnen brok vergane glorie huist naast Luzine ook een wijnhandel, een fitness en god weet wat nog allemaal. Je kan er binnenrijden langs de zijkant van het gebouw, maar dat moet je wel weten. Je rijdt dan ook gewoon een soort doolhof in waar je al snel niet meer weet waar je precies bent. Zo verging het mij alleszins en zodoende zette ik mijn auto snel langs de kant en na begrepen te hebben dat ik op het verkeerde verdiep zat nam ik de trap naar beneden alwaar een grote kandelaar me uitnodigend in de ogen keek. Hier moest ik zijn.

Eenmaal binnen kom je terecht in een andere wereld. Luzine is kitschy chic ingericht met donkere kleuren, gouden lusters en schilderijen met knipoog. De tafels zijn ruim, de zetels comfortabel. Daglicht was er niet te bespeuren tijdens onze lunch. Er zijn wel degelijk ramen, maar die bevinden zich in een tweede gedeelte van het restaurant, wat niet geopend was voor de lunch. Ik heb er al aan een raam gezeten en ik moet spijtig genoeg zeggen dat het uitzicht even mistroostig is als het pand waarin het restaurant gevestigd is.

Ik zette me aan de grote bar en merkte dat er voor de toog nu ook twee tafels stonden, daar waar er vroeger een salon was om rustig het menu te besnuffelen met een lekker drankje. Die acht extra couverts zijn natuurlijk wel volledig te begrijpen als je weet hoeveel reservaties deze zaak te verwerken krijgt. Ik vond desalniettemin wel dat het wat sfeer wegnam.

Aan de bar zaten collega Frank en ik ook niet bepaald slecht en we besloten dan ook om onze aperitief daar te nuttigen. We kozen beide een Sekt Cuvée Henri, Solter, welke mij met al zijn mineraliteit zeer kon bekoren. Hierbij werd een klein arsenaal fingerfood en andere hapjes gebracht. Allemaal op hetzelfde moment, wat achteraf gezien voor wat verwarring zorgde omdat er sommige zaken warm waren en we hadden dat niet meteen door. Beter was misschien om het in twee keer op te dienen of om ons er even op te wijzen dat we de warme zaken best eerst zouden eten.

luzine-amuze

Zalm gravad lax met appel, selder, kroepoek van algen en lavas bouillon.

luzine-hapje

Tartaar van Angus beef, pomme pont neuf en mayonaise van mierikswortel.

De mayonaise werd voorgesteld als dragonmayonaise, maar dat was het wel degelijk niet. Het sausje was lekker, maar wat mij betreft wat te sterk en het verdrong zo de smaak van het vlees naar de achtergrond.

luzine-jeroen-meus

Chips van vergeten groeten, huisgemaakte borrelnootjes en gefrituurde steenbolk met citroen pipetjes en verse tartaar.

Na de apero gingen we aan tafel waar we de keuze kregen uit het gastronomisch viergangenmenu “Luzine” (70 €) of de driegangenlunch (€ 45). We kozen voor de lunch en daar namen we ook de twee aangepaste wijnen bij voor € 15. Wijnen die overigens vlot werden bijgeschonken.

luzine-leuven

De eerste kwam snel: een biologische Cuvée Roucaillat 2010 Domaine Hautes Terres de Comberousse Languedoc, Grenache-Rousanne-Ugni Blanc. Deze lekkere witte werd geserveerd bij een bordje “Smeus”: mousseline met bisque, spinazie, verse grijze garnalen en een perfect gepocheerd eitje. Lekker.

luzine-hoofdgerecht

Het tempo bleek strak, want er werd vlot afgeruimd en ik had nog net de kans om van het lekkere zuurdesembrood te proeven vooraleer het hoofdgerecht verscheen: parelhoen met groene kool, schorseneer, ratte aardappel en gevogeltejus. Samen met een rode Malamente, Azienda Agricola Lamoresca 2011, Frapato-Nero d’Avola was dit een leuk gerecht, maar niet echt verrassend. Het voorgerecht kon me meer bekoren.

luzine-dessert

Het was dan uitzien naar het dessert van patissier Pieter Devolder (Instagram volgtip!) die we in de keuken al prachtige dingen hadden zien klaar zetten. Jammer genoeg bleken die creaties voorbehouden voor het menu Luzine en moesten wij het doen met een bordje rijstepap. Maar dat bleek niet zomaar een rijstpapje; perfect uitgevoerd en geserveerd met speculaas, sinaasappel, tonkabonen en kokos was dit zonder twijfel de beste rijstepap die ik al gegeten heb in mijn leven. Voor mij was dit zonder meer het beste gerecht van de lunch. Top! Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar de dessert battle van collega blogger Hot Cuisine de Pierre en Pieter die deze zomer plaats zal vinden. Dat wordt ongetwijfeld een memorabele dag.

luzine-restaurant-leuven

Afsluiten doen we met lekkere groene thee en de nog veel lekkere snoepjes.

De rekening was met € 159 niet echt goedkoop en misschien zelfs net wat teveel om echt met een goed gevoel van tafel te gaan. Het Leuvense restaurant doet momenteel een actie met de lunch aan € 35 en dat lijkt me zeker en vast de moeite om eens voor naar de Vlaams-Brabantse hoofdstad te trekken.

luzine-prijs

Wat onthouden we van restaurant Luzine?

Het was een aangenaam weerzien met het Leuvense restaurant van Jeroen Meus en zijn confraters. Het niveau lag hoog en de prijs had alvast sterallures. Iets wat je hen zeker niet kwalijk kan nemen, vermits het er elke dag vol zit en het is een simpele economische wetmatigheid dat de prijzen stijgen bij schaarste. Bij de lunch kregen we correcte en lekkere gerechten, maar enkel het dessert was memorabel. De wijnen waren mooi, net als de setting. Op een zonnige dag was het echter een bevreemdende ervaring om vanuit de donkere ruimte weer het daglicht in te stappen. Het blijft voor mij een plaats waar ik eerder zou gaan voor het diner.

Luzine

K. Begaultlaan 15, bus 6, 3012 Wilsele
Tel +32 16 89 08 77

www.luzine.be

]]>
http://www.legourmandbelge.be/luzine-jeroen-meus-leuven.html/feed 0
Culinary Travel Magazine – The Sweet Issuehttp://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-the-sweet-issue.html http://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-the-sweet-issue.html#comments Sat, 22 Mar 2014 11:29:57 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3384
culinair reizen magazine

Stilte op de blog betekent dezer dagen dat er een nieuwe uitgave van ons culinair reizen magazine zit aan te komen. En dat hebben we dan ook gisteren boven de doopfont mogen houden!

Voor de eerste keer hebben we een themamagazine gemaakt en dan nog wel over zoetigheden. We stellen met trots artikels voor over het originele all desert conceptrestaurant Espai Sucre in Barcelona, een trip naar de oorsprong van cacao in Panama en zoete ontdekkingsreizen naar New York en Charleston. Zelf ging ik langs bij onze Belgische opperchocolatier Pierre Marcolini in Brussel.

Schrijf je in op onze -gratis- nieuwsbrief voor een gratis versie of abonneer je meteen en krijg alles automagisch op je iDevice getoverd.

Geniet ervan!

]]>
http://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-the-sweet-issue.html/feed 0
d’Artagnan, Leuvenhttp://www.legourmandbelge.be/dartagnan-leuven.html http://www.legourmandbelge.be/dartagnan-leuven.html#comments Thu, 27 Feb 2014 15:47:48 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3368 Enkele jaren terug beleefden La Gourmande en ik een aangename avond bij het Leuvense restaurant d’Artagnan. De zaak was toen nog gevestigd in de Krakenstraat, vlakbij de Oude Markt, en gezegend met een prachtig bistrot interieur waar ik enorme fan van was. Ondertussen verhuisden chef Ernest Kalse en gastvrouw Sandra De Vriese naar een groter en al even prachtig pand in de Naamsestraat, niet zo ver van de oude locatie.

d’Artagnan was eigenlijk van onze radar verdwenen, ook al scoren ze een mooie 14 op 20 in de Gault & Millau gids. Toen ik onlangs voor het restaurant parkeerde kon eens binnenkijken en was ik onder de indruk van het gezellig stijlvolle interieur. Het leek me een ideaal plekje voor een Valentijnsdiner. Zo gezegd, zo gedaan.

d'Artagnan Leuven

Op Valentijn trokken we aldus naar Leuven, waar parkeren een steeds groter probleem aan het worden is. Niet zo bij d’Artagnan, want daar heeft men een privé parking achterin. Wel op voorhand te reserveren en je moet het weten want het staat nergens vermeld op de website. In mijn onwetendheid zette ik mijn auto bijgevolg in de ondergrondse parking aan het Heilig Hart ziekenhuis, op vijf minuten wandelen. Deze parking is trouwens een aanrader in het Leuvense: goedkoop s’avonds en netjes.

Je komt d’Artagnan binnen langs een imposante hal, waarna je naar het restaurant geleid wordt. Dat liep aardig vol en we kregen een tafeltje in het middengedeelte. Volgens de foto’s op de website fungeert dit stuk normaal als lounge of salon. Men had dus de capaciteit een beetje verhoogd voor de jaarlijkse hoogmis der geliefden. Achter de keuken is nog een privé zaaltje en ook daar leek het vol te zitten.

Met Valentijn serveren de meeste restaurants een enkel menu voor alle gasten, zo ook hier. Dat was netjes vermeld op het internet en we kregen aan tafel het menu nog ter nazicht bij een aperitiefje: een Lambrusco Cuvée L’Osteria Caprari Rosso, wat een soort rode schuimwijn is. Niet slecht, maar zeker ook niet wauw.

Men serveerde er drie hapjes bij: een aspergesoepje, een Gillardeau oester en brandade van skrei in quenelle vorm. Persoonlijk vond ik het een beetje te weinig afgekruid en als non-fan van oesters was ik niet echt voldaan.

dartagnan-restaurant-leuven

Het geserveerde menu van die avond was een viergangen menu met hapjes en een tussengerecht. Koffie of thee, waters en apero inbegrepen kostte dat € 85,- per persoon. De aangepaste wijnen, inclusief een glaasje bij het dessert, kwamen neer op € 20,- per persoon. Achteraf gezien was het misschien een beetje te duur als ik de vergelijking maak met wat we zoal elders betalen tegenwoordig.

De bediening die avond liep niet helemaal van een leien dakje, hoewel er niets echt mìs liep. De gastvrouw overzag haar personeel van de zijlijn en de chef deed hetzelfde in de keuken, terwijl hij soms in de zaal wat uitleg kwam verschaffen aan sommige tafels. Die uitleg was heel wat beter dan die van het aanwezige personeel, dat over het algemeen nogal onervaren overkwam. Persoonlijk lig ik daar niet wakker van, maar als ik kan kiezen heb ik graag een enthousiaste, en correcte, beschrijving van mijn gerecht en wijn. Een echte sommelier was er ook niet en de jongen die de wijn schonk hield het over het algemeen bij het aflezen van het etiket. Waarna hij ingoot met de hals van de fles op de rand van het glas. Om maar de situatie te schetsen.

Het eerste voorgerecht betrof een gepocheerd hoeve-eitje met beukenzwam, geconfijte prei, croûtons van brioche, gevogeltejus en Italiaanse wintertruffel. Om het af te maken werd het geserveerd met hoppescheuten.

leuven-restaurant-gault-millau

Het eitje kwam in een geheel aan bij La Gourmande, bij mij niet. Da’s toch net iets minder wat het visuele aspect betreft. Qua smaak ontbrak wederom wat kruiding, waardoor ik het allemaal wat flauwtjes vond. Ook de geserveerde wijn was niet echt top in combinatie met dit gerecht.

uit-eten-in-leuven

Met voldoende tijd tussen het eerste en tweede gerecht serveerde men vervolgens een leuk ogend bord met artisjok, king krab uit de Barents Zee, grijze garnalen, plukspinazie en een mousseline saus. Mijn favoriet van de avond. De geserveerde wijn deed het hier ook prima.

dartagnan

Voor het vleesgerecht kwam men aanzetten met een granité van Old English Retro gin tonic met zoethout, komkommer en salty fingers. Hier was ik helemaal weg van en dit gaat zo in mijn “te maken” boekje voor deze zomer. Dat gaat scoren op de barbecues.

leuven-restaurant

Eens de smaakpapillen terug op scherp was het tijd voor een vleesje: filet van Friander kalf, kroketje van kalfskop, just can Chateau Mont Redon, sjalot en merg. Lekker. De geserveerde rode wijn stond wel een trapje lager, spijtig genoeg.

restaurant-leuven-dartagnan

Het dessert was chocolade 70% met mango, mascarpone en pistache. Niet helemaal m’n ding. De suikerversiering op het bord was zeker ook geen meerwaarde. Opsteker was het glaasje frisse dessertwijn.

Afsluiten deden we dan met thee en koffie, samen met de aangeleverde mignardises.

restaurant-leuven

Wat onthouden we van D’Artagnan?

Dit restaurant is al vele jaren een vaste waarde in de Leuvense binnenstad, alhoewel het niet door iedereen gekend is. Gevestigd in een prachtig pand met een gezellig stijlvol interieur is het perfect voor een romantisch onderonsje. Voor deze Valentijnsavond had men een volle zaak en ik vermoed dat men beroep heeft moeten doen op extra personeel dat niet zo ervaren was. Dat verliep niet helemaal zoals je zou verwachten in deze prijscategorie. Het eten was lekker, maar was beter geweest met een extra snuifje peper en zout. Ook de wijnen konden niet helemaal overtuigen. In deze prijscategorie verwacht ik toch net iets beter.

d’Artagnan

Naamsestraat 72, 3000 Leuven
+32 16 29 26 26
www.restaurantdartagnan.be

 Foto interieur: Website ‘d Artagnan

]]>
http://www.legourmandbelge.be/dartagnan-leuven.html/feed 0
6 Zinnen Restaurant, Hasselthttp://www.legourmandbelge.be/6-zinnen-restaurant-hasselt.html http://www.legourmandbelge.be/6-zinnen-restaurant-hasselt.html#comments Sun, 16 Feb 2014 16:19:24 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3338 Het is alweer een tijdje geleden dat we de benen onder tafel schoven in het Hasseltse restaurant 6 Zinnen. Maar ik wil u niet onthouden van een review van die geslaagde avond. Deze knappe zaak met zijn jonge eigenaars was immers een echte ontdekking.

Het restaurant ligt in het centrum van de Limburgse hoofdstad. Meerbepaald in een pand waar ook “Bed & Breakfast 6 Zinnen” is ondergebracht. Zowel de B&B als het restaurant zijn eigendom van dezelfde eigenaar, echter wordt het restaurant niet door hem uitgebaat en bijgevolg hebben ze buiten de locatie niet veel met elkaar te maken.

zes-zinnen

Chef Jan Wouters en zijn vriendin Karoline Juvyns staan sinds vorig jaar aan het roer van het restaurant en ze besturen hun schip met veel branie, zoals zou blijken. Het interieur is fris wit met warme accenten zoals de houten vloer en de hedendaagse verlichtingsarmaturen.  Magento stoelen en barkrukken zijn de eyecatchers.

restaurant-hasselt

Samen met de collega’s van Be-Gusto, Belgian Taste Buds en Shoot That Food (met dank voor de foto’s!) nam ik plaats aan de tafel langs de toog. Deze bevindt zich niet in het eigenlijke restaurantgedeelte, waar het gezelliger is ingericht. Onze tafel bood dan weer een mooi zicht achter de schermen zodat we konden meeleven met de inspanningen van chef Wouters en Karoline. Die laatste stond trouwens alleen in voor de bediening, wat indruk gemaakt heeft.

aperitief-6-zinnen-hasselt

Bij aankomst werd ons de keuze geboden tussen de gekende aperitieven of eens iets anders, namelijk een pisco sour. We kozen voor dat laatste, maar daar bleek ik niet meteen een fan van. Net iets te sterk ook. Het hapje erbij kon me dan weer wel bekoren: kroepoek van azijn met een dipje van rode biet en yoghurt.

gastronomisch-restaurant-hasselt

De prijs van de menu’s bleek een meevaller en we kozen voor de uitgebreide versie van het “100% Ons” menu. Dit wordt aangeboden in drie- (€ 35,-), vier- (€ 44,-) en vijfgangen (€ 53,-).

Terwijl we de keuze uit het menu maakten vielen ons volgende amuses te beurt:

zes-zinnen-hasselt

Hartige soesjes met crème van cheddar.

restaurant-zes-zinnen-hasselt

Macaroni kroketje met ham mayonaise.

restaurant-zes-zinnen

Ravioli van rettich met zalm, citrus en zalfje van soja.

restaurant-6-zinnen

Na deze lekkere hapjes serveerde gastvrouw Karoline ons een Chileense witte Santa Inés Estate, Sauvignon Blanc 2012 uit de Maipo Valley. Bij deze frisse wijn kwam een taartje van krab met komkommer en groene appel. Meteen werd het dresseertalent van chef Jan duidelijk. Ongetwijfeld een skill die hij heeft kunnen bijschaven tijdens zijn passages bij ‘t Zilte, Vous Lé Vous en Aan Tafel bij Luc Bellings. Qua smaak zat het alvast ook snor. Misschien een klein beetje extra afkruiden voor wat meer pit. Aan de andere kant hoeft een eerste gang niet meteen alle registers open te zetten.

restaurant-6-zinnen-hasselt

Het volgende gerecht was iets minder qua dresseerwerk, maar hier waren het dan weer de smaak en de tegenstelling warm-koud die voor vuurwerk zorgden. De gedroogde ham met structuren van Cavaillon en crème van avocado was zeker een winner, wat mij betreft. De geserveerde wijn was een Quintaluna 2011, Ossian, Verdejo, Spanje: een meer dan goede match. 

gault-millau-hasselt

Geen menu is compleet zonder de Noordzee vis van het jaar en dus kregen we hier ook weer een stukje prima gebakken pladijs. Geserveerd met mousseline, salsa van aubergine, tuinbonen en ijzerkruid. Lekker.

diner-6-zinnen-hasselt

Ondertussen werd een rood wijntje ontkurkt en dat kan maar een ding betekenen: het vlees kwam eraan. In dit geval een lapje Iberico met paprika, gegrilde courgetteschijfjes, aardappel en tapenade van zwarte olijven. Een perfect gegaard stukje varken zoals dit gaat er altijd in. Een lekker bord en al zeker in combinatie met de uitstekende Portugese Tons de Duorum uit 2011.

kass-hasselt-6-zinnen

Of we kaas wilden? De overkant beslist om een bordje te delen en ziet een kaasselectie met Coulommiers Il De France, L’ Etivaz uit de Zwitserse Alpen, Livarot Normandie, geitenkaas uit de Provence met tijm en lavandel en de bekende Grevenbroecker op tafel komen. ‘t Zal wel gesmaakt hebben, maar ik hield liever nog wat plaats voor het dessert.

dame-blanche-zes-zinnen-hasselt

Hiervoor kregen we de keuze uit twee: framboos met crème van witte chocolade en sponscake van pistache of een interpretatie van een all-time classic: de dame blanche. Ik koos voor het laatste, maar dat werd een beetje de domper op de feestvreugde. De structuur zat immers niet zo goed en de smaak ontbrak in het ijs. Jammer!

dessert-zes-zinnen-hasselt

De hapjes bij de thee konden wel nog bekoren, maar de dame blanche bleef toch  wat nazinderen. Chef Jan weet het aan de kwaliteit van de vanille en drukte me op het hart dat hij kost noch moeite zou sparen om een topleverancier te vinden waardoor hij zijn gerecht naar een hoger niveau zou kunnen tillen. Ik geloofde hem. Niet in het minst omdat deze man enorm gedreven is en zich dit soort opmerkingen ter harte neemt zonder geschoffeerd te zijn. Iemand met passie, quoi?

toprestaurant-6-zinnen-hasselt

Wat onthouden we van restaurant 6 Zinnen?

In het centrum van Hasselt, met parking in de buurt, kookt chef Jan Wouters prachtige borden bij elkaar. Deze worden met minstens evenveel passie voorgesteld door gastvrouw en sommelier Karoline die erin slaagt om bij elk gerecht een leuke wijn te schenken. Het kader is hedendaags romantisch, de prijzen zijn meer dan top. Dit jonge koppel staat aan de vooravond van wat hopelijk een lang gastronomisch avontuur mag worden in een stad die hiermee weer een prachtige culinaire plek rijker is.

Restaurant 6 Zinnen

Luikersteenweg 6, 3500 Hasselt
+32 11 334 734
www.restaurant6zinnen.be
]]>
http://www.legourmandbelge.be/6-zinnen-restaurant-hasselt.html/feed 0
Culinary Travel Magazine, Issue #4http://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-issue-4.html http://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-issue-4.html#comments Mon, 10 Feb 2014 10:36:36 +0000 http://www.legourmandbelge.be/?p=3333 culinair reizen magazine

Na een korte winterstop ligt ons Engelstalig magazine weer in de virtuele rekken van de App Store!

In deze editie gaan we op reis naar Thailand en ontdekken we wat echte fair trade koffie is en hoe de levens van mensen erdoor kunnen veranderen. Verder gaan we mee naar Marokko waar we afwijken van de platgetreden toeristische paden. Onze maandelijkse restauranttrip gaat naar Saison, in San Francisco, op dit moment beschouwd als het beste wat de Verenigde Staten te bieden hebben.

En we hebben nu ook een vaste column schrijfster!

Check snel de Newsstand/Kiosk op je iPad of iPhone als je een abonnement hebt. Indien niet: schrijf je in op de nieuwsbrief en lees gratis! Zonder automatische hernieuwing, trouwens.

]]>
http://www.legourmandbelge.be/culinary-travel-magazine-issue-4.html/feed 0