Breng de zomer in huis met deze frisse salade! Groene asperges, grijze garnalen en Parmezaanse kaas: een verrassende combinatie die proefde naar meer.

Alvast smakelijk.

Print

Salade met Groene Asperges en Grijze Garnalen

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: salade,vis

Aantal Personen: 2-3

Voorbereidingstijd:  15 mins

Kooktijd:  5 mins

Totale Tijd:  20 mins

Boodschappenlijstje

• een bakje tuinkers
• een krop sla
• een half bosje bladpeterselie
• een half bosje koriander
• een bussel groene asperges
• 2 lente-uitjes
• Parmezaanse kaas van het blok
• 100g vers gepelde grijze garnalen
• balsamico van goede kwaliteit
• een half teentje knoflook
• xeresazijn
• olijfolie van goede kwaliteit

Zo maak je het

1. We wassen en drogen de sla en de groene kruiden. Doe ze in een slakom. Zorg ervoor dat er niet teveel steeltjes aan de koriander en de peterselie zitten.
2. De asperges gaan we vlug spoelen. Het achterste, harde, deel gaan we afbreken.
3. We gaan ze beetgaar koken of stomen. Ik gebruik de steamer: 4 minuten op 95 °C. Het gaat natuurlijk evengoed in een aspergekoker of pot ruim water.
4. Als ze gaar zijn schrikken we ze in koud water en laten we ze uitlekken.
5. We maken vervolgens de dressing door het half teentje look te snipperen en te mengen met 2 eetlepels balsamico, 2 eetlepels xerezazijn en 8 eetlepels olijfolie. Een snufje peper en zout, proeven en klaar.
6. De lente-uitjes gaan we wassen en in fijne ringetjes snijden.
7. Snij de asperges in stukjes en doe ze samen met de garnalen, lente ui en dressing in de slakom. Zet alles voorzichtig door elkaar en werk af met de tuinkers en verse schilfers Parmezaanse kaas.

3.2.1230

Vandaag is het World Baking Day en hoewel ik niet echt een “bakker” ben, dacht ik toch maar eens een receptje te posten voor een taart. Meerbepaald een cheesecake met stevia, Philadelphia en een bodem van goeie ouwe speculoos.

Momenteel experimenteer ik nog volop met stevia als zoetmaker, dus durft het al wel eens tegenvallen. Ditmaal niet, maar ik kreeg de opmerking dat het best nog wat zoeter had gemogen. Zelf hou ik niet zo van zoet, dus doe ik er altijd liever wat minder dan meer in.

Ik ben ook nog op zoek naar de perfecte stevia, die niet zoveel bijsmaak heeft. Deze taart werd gemaakt met Pure Via stevia poeder. Zij raden aan om per 100g suiker 10g stevia te gebruiken, maar je moet natuurlijk zelf wat experimenteren met wat je lekker vind.

Deze cheesecake is wel niet suikervrij. De speculoosjes in de bodem bevatten natuurlijk meer dan genoeg suiker.

Alvast smakelijk!

PS Scroll helemaal door voor de bloopers.

Print

Stevia Cheesecake met Bosbessen en Speculoosbodem

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: dessert

Aantal Personen: 10

Voorbereidingstijd:  20 mins

Kooktijd:  45 mins

Totale Tijd:  1 hour 5 mins

Boodschappenlijstje

• 300g Philadelphia roomkaas
• 300g Griekse yoghurt
• 2 eieren
• stevia poeder (naar smaak)
• 150g Speculoos
• 50g soya boter + wat extra om de vorm in te boteren
• 150g bosbessen
• een scheutje limoncello + glaasje voor de chef

Zo maak je het

1. Verwarm de oven voor op 180° C hete lucht.
2. We starten met de bodem en hiervoor doen we de speculoosjes samen met de boter in een blender. Mixen maar.
3. We boteren een springvorm in en doen hierin het speculoosmengsel. We drukken het goed aan met een lepel of een bord.
4. Doe de bosbessen in een pannetje met een koffielepel stevia en een scheutje limoncello. Breng aan de kook en zet dan het vuur lager om een vijftal minuten te laten inkoken
5. Daarna pletten we de besjes met een pureestamper en roeren alles nog eens goed door elkaar.
6. In een grote mengkom kloppen we de roomkaas, de yoghurt, de eieren en 20g van het stevia poeder door elkaar tot een homogene massa.
7. Die kieperen we over de bodem en we spreiden hem mooi uit.
8. Giet hierover dan de bosbessensaus en mix die met een vork of een andere lang voorwerp wat door de kaasvulling zodat er een tekening ontstaat.
9. Zet de taart 45 minuten in de oven.

3.2.1230

Dat het ook eens mis kan gaan als je foto’s neemt van je gerechten kan je hieronder zien. Gelukkig was er net gepoetst en konden we nog een deel redden.

Don’t ask…

Met dank aan Princess Misia voor de inspiratie. Probeer ook haar recept eens een keertje.

Die Belg is Stéphane Defraine en het was werkelijk een voorrecht om deze aimabele man en zijn echtgenote te kunnen ontmoeten. Als ik droom van een leven als wijnbouwer, dan lijkt het sterk op wat we die dag in La Sauve zagen.

Chateau de Fontenille is een charmant landhuis, prachtig gesitueerd tussen de wijngaarden. We ontmoeten Stéphane in rubber laarzen en werkkledij. Hij komt, met schroevendraaier nog in de hand, weggelopen van zijn etiketteermachine. Het is immers een dag waarop er gebotteld wordt: een uitstekende kans om dit proces eens in levende lijve te kunnen aanschouwen.

Stéphane Defraine is dus van Belgische afkomst, maar vertoefd al bijna veertig jaar in Frankrijk. Hij ontvangt ons met een brede glimlach en begeleidt ons naar de “lopende band” alwaar hij zich meteen weer aan het sleutelen zet. U begrijpt dat de exacte plaatst van het etiket op een fles wijn een zaak van nationaal belang is.

De wijn in kwestie is de rode 2011 van het huis, welke een Medaille d’Or kreeg op het Concours Général Agricole 2013 in Parijs. Een topprestatie met commerciële voordelen, maar het brengt wel wat extra werk aan de machine met zich mee. De vermelding moet immers op de fles en de medaille moet op de juiste plaats hangen. Stéphane Defraine: een man met oog voor detail.

De rode Bordeaux 2011 wordt geproduceerd in een oplage van 150.000 flessen en is een een blend van 75% Merlot, 15% Cabernet Franc en 10% Cabernet Sauvignon. Daarnaast produceert Chateau de Fontenille  80.000 flessen van een witte Entre-Deux- Mers, met 40% Sauvignon Blanc en 20% Sauvignon Gris, Sémillon en Muscadelle.

We kijken ook geïntrigeerd naar iets wat een “specialleke” blijkt te zijn: de Magic Seven. Dit is een speciale witte Cuvée die zeven maanden mocht rijpen op zeven vaten.

Nog exclusiever, wegens in België niet te verkrijgen: de Bordeaux Clairet van het huis. Dit is iets typisch voor de streek en de Bordolesen voeren het drankje niet uit naar het buitenland. Nochtans is de Clairet voor mij dé ontdekking van de trip en weet ik wel zeker dat het bij ons goed zou verkopen. Je kan het nog het best vergelijken met een rosé, maar eigenlijk zit het ergens tussen rosé en rood. Alle Clairets die ik geproefd heb, en dus niet enkel die van Stéphane Defraine, waren echt heel lekker. Een topproduct voor zomerse dagen.

Op Chateau de Fontenille maken ze ook een zoete wijn: de Cadillac. Dit product  is geen prioriteit en wordt enkel geproduceerd als de omstandigheden het toelaten. Men probeert elk jaar een stuk van het perceel te voorzien voor deze wijn, maar om een goede zoete wijn te maken moet je wat geluk hebben met het weer. Vaak gooit regen of late vorst roet in het eten en gaat de oogst de mist in. Maar als de druiven goed zijn, kan de Cadillac gemaakt worden. Uiteraard in zeer kleine oplages.

Een kleine wandeling op het domein leert ons dat men er bezig is met organische landbouwtechnieken. Men teelt de druiven met respect voor de natuur, ook al heeft de wijn geen “bio” label. Het doel is een ISO 14001 certificaat, wat garant staat voor een verlaagde milieu impact van het bedrijf in kwestie. Dit wordt onder andere bereikt door zorgvuldig om te gaan met natuurlijke grondstoffen en de manier van telen en behandelen van de wijnranken.

Op Chateau de Fontenille worden geen chemische producten gebruikt om de bodem te behandelen: er wordt manueel aan gewerkt. Men gebruikt er enkel pesticiden als het nodig is.

In de charmante keuken van de heer en mevrouw Defraine kregen we een heerlijke lunch aangeboden met wederom een topproduct van de streek: “canard confit”. Homemade, dat spreekt. Moet het gezegd dat dit bijzonder lekker was en dan al zeker in combinatie met de heerlijke wijn van het huis?

In Bordeaux ga je niet van tafel zonder je tanden in een selectie kazen gezet te hebben en zo geschiedde ook hier. Wederom kwalitatieve heerlijkheden. Ik zou het elke dag kunnen eten.

We gingen echter niet aan tafel vooraleer we, eveneens in de keuken van het sympathieke koppel, konden meewerken aan en genieten van een assemblage met Stéphane Defraine. Bijzonder interessant en leerrijk. Als u de Chateau de Fontenille 2012 drinkt binnen enkele jaren, bedenk dan dat ondergetekende misschien mee verantwoordelijk was voor het eindresultaat. I wish…

Toen we vertrokken vroeg ik Stéphane nog hoe het leven hem valt, als wijnbouwer in Bordeaux. “Het is geen job, maar een leven…” was zijn antwoord. Prachtige woorden om af te sluiten.

Chateau de Fontenille: Website - Facebook Pagina

Special shout-out to Marta, for letting me use her beautiful photos. Bezoek haar blog op Princess Misia!

We borduren verder op het pad dat we gisteren ingeslagen waren. Vandaag serveren we bijgevolg nog een Italiaans toastje, maar deze keer met een arbeidsintensiever beleg.

De keuze viel ook op een donker broodje, in plaats van de traditionele ciabatta. Hier maken we dat zelf en is het een mix van volkoren- en waldkornmeel. Uiteraard kan je volop experimenteren met eender welke soort (bruin) brood.

Bijgevolg is dit aperitiefhapje een bruschetta en niet een crostini. Bruschette worden traditioneel gemaakt met donker (zuurdesem) brood, waar crostini met wit brood gefabriceerd worden. What’s in a name?

Het lichte beleg doet je onmiddellijk verlangen naar de lente. Spijtig genoeg is er daarbuiten niks van te merken, dus stel ik voor dat je nog even wacht om het recept te proberen.

We serveerden er een glaasje Clairette de Die bij. Hoewel dat wat zoet is, ging dat prima. Uiteraard is dit ook prima voer bij Prosecco of een Spumante.

Alvast smakelijk!

Print

Bruschette met Erwten en Ricotta

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: aperitiefhapje,vegetarisch

Aantal Personen: 6

Voorbereidingstijd:  20 mins

Kooktijd:  5 mins

Totale Tijd:  25 mins

Boodschappenlijstje

• 6 sneetjes bruin brood naar keuze (bvb. zuurdesem) of genoeg voor 12 toastjes
• je beste olijfolie
• 250g erwtjes uit de diepvries
• een stuk Parmezaanse kaas
• 250g ricotta
• een bakje tuinkers
• een klein bosje vers munt
• een teentje look

Zo maak je het

1. We beginnen met de erwtenspread. Daarvoor doen we de bevrozen erwten in een blender, samen met de muntblaadjes (eerst wassen!) en 2 handen geraspte Parmesan. Doe er een flinke scheut olijfolie en wat peper en zout bij. Mixen maar.
2. Als het een homogene massa geworden is, gaan we proeven en eventueel nog bijpeperen of wat met de zoutbus schudden.
3. Heb je moeite om het gemixt te krijgen, dan moet er nog wat olijfolie bij. Doe de olie er beetje per beetje erbij, zodat het mengsel niet te lopend wordt.
4. Als je tevreden bent met de smaak, zetten we de spread in de ijskast tot we hem nodig hebben.
5. We snijden 12 rechthoekige toastjes uit het brood. Maak ze niet te dik.
6. We gaan ze semi krokant afbakken onder de grill of in een broodrooster.
7. Nadien wrijven we ze in met een half teentje look (dat moet niet grondig, gewoon vlug even over gaan, zodat het aroma luchtig achterblijft) en sprenkelen we er wat van die goede olijfolie over.
8. Daarna smeren we er een laagje ricotta over.
9. Daarop mag dan de erwtenspread.
10. We werken af met wat tuinkers en Parmesan schaafsel

3.2.1230

Ah crostini… ik blijf ermee aan de slag. Ze zijn meestal snel klaar en ze gaan vlotjes binnen. De klassiekers raken we ook wel eens beu, dus probeer ik regelmatig een nieuwe. Dat kon je hier al lezen.

Deze variant is de simpelste die ik al maakte, maar ik vond hem alvast lekker. Als je hem serveert naast eentje die er fancy uitziet heb je een ideale combinatie. Hij staat of valt wel met de kwaliteit van de producten. Er is niet veel voor nodig, dus bespaar er zeker niet op.

Eigenlijk is het een soort croque monsieur op een fancy toastje.

Alvast smakelijk!

Print

Crostini met Provolone en Gerookt Spek

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: aperitiefhapje

Aantal Personen: 6

Voorbereidingstijd:  10 mins

Kooktijd:  10 mins

Totale Tijd:  20 mins

Boodschappenlijstje

• een ciabatta
• 15 sneetjes dun gesneden gerookt spek (bio) of pancetta
• 15 sneetjes pikante kaas, zoals Provolone
• een teentje knoflook
• je beste olijfolie

Zo maak je het

1. Het spek of pancetta gaan we krokant afbakken. Ik doe dat in de oven: een 8-tal minuten hete lucht op 200°C. Het kan verschillen van oven tot oven, dus hou het een beetje in het oog.
2. Laat ze daarna uitlekken op een stukje keukenpapier.
3. Neem de ciabatta en snij hem in dunne sneetjes. We maken 15 crostini, maar uit een normale ciabatta kan je er zeker een 20-tal halen.
4. Steek de crostini even onder de grill of in de toaster.
5. Strijk de warme broodjes in met een half teentje knoflook en druppel er wat goede olijfolie over.
6. Snij dunne plakjes van de kaas, die net op een crostini passen en beleg er de toastjes mee.
7. Leg op de kaas een plakje van het spek.

3.2.1230

Gisteren zetten we de streetfood trend al in met onze wraps. Vandaag gaan we verder met de wok.

Geen typische granen- of rijstnoedels, maar 100% boekweitnooedels. Dit is dus helemaal glutenvrij en Voedselzandloper proof. De noedels zijn te koop in de bio winkel en je hebt ze ook met een smaakje, zoals bijvoorbeeld pompoen en zoete aardappel.

Ze gaan wel snel kleven, dus kook ze in een hele grote kom en spoel ze goed onder koud water. Nadien doe ik ze beetje bij beetje in de wok.

Alvast smakelijk!

Print

Boekweit Noedels met Scampi en Look

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: vis,wok,glutenvrij,voedselzandloper

Aantal Personen: 2

Voorbereidingstijd:  15 mins

Kooktijd:  10 mins

Totale Tijd:  25 mins

Boodschappenlijstje

• een pak soba boekweit noedels (200g)
• 20 scampi, zonder pantser en zonder darmkanaal
• een sjalotje
• 2 tenen look
• 250g kastanje champignons
• een halve rode peper
• een handje verse koriander
• een pijpajuin
• een centimeter verse gember
• een limoen
• chilisaus
• wok- of arachideolie
• sojasaus

Zo maak je het

1. We maken alle ingrediënten klaar, zodat we niets meer hoeven te prepareren terwijl we wokken.
2. Ik gebruik diepvriesscampi en die gaan zonder te ontdooien een kleine tiental minuten in de oven op het programma “diepvriesproducten”. Dat is een combinatie tussen hete lucht warmte, gril en onderwarmte op een temperatuur van 220° C. Vroeger liet ik ze ontdooien onder lopend water, depte ik ze droog en wokte ik ze eerst gaar vooraleer ik aan de groenten begon.
3. We wassen de pijpajuin en snijden het groene gedeelte in ringetjes.
4. We snijden de peper in fijne ringetjes.
5. De champignons maken we proper met een borsteltje of met een stukje keukenpapier. Daarna snijden we ze in kwarten.
6. De gember gaan we raspen.
7. De koriander gaan we wassen, drogen en fijnsnijden.
8. De sjalot mag gepeld en gesnipperd worden, net zoals de teentjes look.
9. Als de groenten voorbereid zijn, verwarmen we de wok voor op een hoog vuur. Eenmaal op temperatuur verwarmen we er een lepeltje wok- of arachideolie in.
10. Hierin roerbakken we een drietal minuten sjalot, look en gember.
11. Daarna mag het vuur iets lager en doen we de champignons erbij. Die gaan we een 5 à 7 minuten roerbakken tot ze gaar zijn.
12. Daarna doen we de noedels er beetje bij beetje bij.
13. Vervolgens ook de scampi, de lente ui en de koriander.
14. Werk naar smaak af met wat peper, een scheut soyasaus en chilisaus.

3.2.1230

Streetfood is hip en dus kan ik hier niet achterblijven. Ik experimenteer met wokken, hamburgers en dus ook met wraps.

Vandaag op het menu: een lekkere volkoren tortilla met tonijn, gegrilde aubergine en rauwkost. Getopt met een mayonaise en verse koriander is dit een gezonde allemansvriend die je in no time op je tafel hebt.

Laat het smaken!

Print

Wraps met Tonijn en Gegrilde Aubergine

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: vis,streetfood

Aantal Personen: 4

Voorbereidingstijd:  25 mins

Kooktijd:  10 mins

Totale Tijd:  35 mins

Boodschappenlijstje

• 1 blikje tonijn van topkwaliteit
• 4 volkoren tortilla wraps
• een kleine aubergine
• 1 kleine rode ui
• 1 rode paprika
• 1 rijpe avocado
• 8 gedroogde kerstomaten op olie
• (verse) mayonaise
• sla naar keuze: botersla, ijsbergsla, rucola…
• een klein bosje verse koriander

Zo maak je het

1. We prepareren eerst alle groenten, zodat we straks vlot onze wraps kunnen samenstellen en onmiddellijk aan tafel kunnen.
2. De aubergine snijden we overlangs in dunne plakken. Die gaan we vervolgens grillen. Dat kan je in de (grill)pan doen, maar ik doe het onder de grill in de oven.
3. Bestrooi ze met zout en grill ze bruin langs een kant. Draai om en laat ook de andere kant bruinen. Let erop dat ze niet te ver gaan. Als ze klaar zijn zetten we ze opzij.
4. De salade die je gebruikt mag gewassen en gedroogd worden. Ik gebruik hier frisse botersla, waarvan ik ook de binnenste stukken gebruik voor een knapperige touch.
5. De rode ui gaan we pellen en fijn snipperen.
6. De koriander gaan we spoelen en voorzichtig drogen. We verwijderen de steeltjes.
7. We schillen de paprika en verwijderen de zaadljsten. We snijden hem in reepjes.
8. Ik gebruik tonijn in olijfolie, maar je kan ook in eigen nat nemen. We gieten hem af.
9. Als laatste lepelen we het vruchtvlees uit de avocado en snijden we dat in blokjes. Die kan je wat besprenkelen met citroensap, om verkleuring tegen te gaan. We doen dit als laatste om de oxidatie te beperken.
10. Als alles klaar staat, gaan we de wraps opbouwen. Leg er eentje klaar en doe er een dun laagje sla op.
11. Hierop leggen we dan een beetje tonijn en wat van de rode ui.
12. Vervolgens enkele paprikareepjes en enkele tomaatjes. Dat toppen we met stukjes avocado en twee plakjes aubergine.
13. Hierop kan je naar voorkeur wat mayonaise of een ander sausje doen en afwerken met lekkere koriander.
14. Dichtrollen en smullen maar.

3.2.1230

Jantje van Sluis was de klokkenluider van de stad Sluis. Op de ochtend na de jaarlijkse kermis versliep hij zich door de vele pintjes die hij gedronken had en klonk er uiteraard geen klok.

Buiten de stad stonden de Spanjaarden te wachten op het eerste klokkengelui om hun aanval te beginnen. Klokkengelui dat er niet kwam.  Alzo redde Jantje zijn kater de stad van de Spaanse aanval. Volgens de legende dan toch.

En nu het bier:

Oog:  Blond/donkerblond met een ferme spierwitte kraag en veel belletjes in het glas. De kraag blijft lang aanhouden

Neus: Lichte gistgeur, wat florale en licht fruitige aroma’s. Een lichte geur van vanille

Mond: Geen echt uitgesproken smaak, medium body. Een licht karamelachtige moutsmaak, algemeen een zoetige smaak. Een blonde tripel

ABV: 8%

Brouwerij:  Brouwerij van Steenberge

Geen slecht biertje, niet super maar ok. Een gemakkelijke, standaard tripel. Eentje dat iedere occasionele bierliefhebber kan plezieren, de meer ervaren liefhebber iets minder.

Cheers,

Kev

Check out more of Kev’s Food Stories

Minestrone is een gerecht met vele gedaanten. Bij voorkeur gebruiken we er groenten voor die in seizoen zijn. Helemaal leuk wordt het als je restjes uit de ijskast kan verwerken.

Ik krijg vaak de vraag wat ik eigenlijk ‘s middags eet als ik mensen vertel dat ik quasi geen brood meer eet. In de zomer is dat wel eens een simpele salade, maar soep is het ganse jaar door een constante. We zorgen er dan ook voor dat er steeds een voorraadje in de vriezer zit.

Alvast smakelijk!

Print

Minestrone

Auteur: Le Gourmand Belge

Soort Recept: soep

Aantal Personen: 6

Voorbereidingstijd:  15 mins

Kooktijd:  70 mins

Totale Tijd:  1 hour 25 mins

Boodschappenlijstje

• olijfolie om te bakken
• 50g gerookte bacon
• 2 kleine rode uien
• 2 wortelen
• 2 stengels bleekselder
• een halve venkel
• 3 teentjes knoflook
• gedroogde oregano
• gedroogd basilicum
• 2 blikken van 400g gepelde tomaten, liefst biologisch
• 1 courgette
• een glas rode wijn van deftige kwaliteit (fles van meer dan € 5,-)
• 200g verse spinazie
• 1l kippenbouillon
• 50g gedroogde spelt pasta (ik gebruik van die kleine schelpjes)
• een blok verse Parmezaanse kaas om te raspen

Zo maak je het

1. We beginnen met alle groenten voor te bereiden.
2. De uien en de look gaan we pellen en snipperen.
3. De wortelen gaan we schoonmaken en in stukjes snijden, net zoals de venkel en de selder. De topjes van de venkel houden we apart. Hiermee gaan we onze borden garneren.
4. De bacon snijden we in stukjes.
5. We zetten een soepketel op het vuur en verwarmen er een scheut olijfolie in. Hierin mogen alle bovenstaande groenten, de kruiden en het spek. We gaan alles langzaam aan een kwartiertje fruiten op een rustig vuurtje. De groenten moeten zacht zijn, maar niet bruin.
6. Ondertussen maken we de courgette schoon en snijden ze in plakjes.
7. De spinazie gaan we wassen en droogzwieren.
8. Als de groenten in de ketel zacht zijn, mogen de stukjes courgette erbij. Samen met de tomaten en een glas rode wijn. Zet alles eens door elkaar en laat het mengsel opnieuw een kwartiertje stoven op een kalm vuurtje.
9. Dan mogen de spinazie, de pasta en de bouillon erbij.
10. Breng de soep aan de kook en draai het vuur wat terug. Laat ze dan nog een tiental minuten pruttelen of tot de pasta gaar is.
11. Eventueel kan je er nog wat water of bouillon aan toevoegen als je liever een wat dunnere soep hebt.
12. We proeven de soep en voegen peper en zout naar smaak toe.
13. We serveren deze soep met de venkeltopjes en wat lekkere vers geraspte Parmesan. Eventueel kan je er nog wat lekkere olijfolie van goede kwaliteit over druppelen.

3.2.1230

Ik ben een fan van de betere burger en ik zet mijn variatie van de klassieker dan ook regelmatig op het menu ten huize LGB. Ik maak er graag een uitzondering voor op mijn “geen brood regel”. Een bezoekje aan een van de betere hamburger joints van ons land stond bijgevolg al langer op het programma. Omdat ik steden zoals Brussel en Knokke niet zo vaak frequenteer was dat er nog niet van gekomen. Dit zijn namelijk de plaatsten waar Ellis Gourmet Burger reeds een aanwezigheid heeft.

Toen ze voor de opening van hun Antwerpse stek een echte Burger Guerrilla voorstelden tussen Viki Geunes en Nick Bril was ik er dan ook als de kippen bij om de € 35,- op te hoesten. Alle plaatsjes werden zoals verwacht netjes op voorhand uitverkocht. Je kan immers niet elke dag twee burgers van sterrenniveau met elkaar vergelijken.

De dag zelf was het schitterend weer en ruim op tijd vertrokken kreeg ik toch mijn portie fileleed in de schoenen geschoven. Dat was, geluk bij een ongeluk, ook het lot van Nick Bril. Die was door hetzelfde verkeersinfarct ruim te laat en daardoor had ondergetekende niets hoeven te missen. Ik had me zelfs nog galant kunnen neervlijen op het terras, in de schaduw van het MAS, met confraters @Be_Gusto, @BelgianTasteBud, @LazyMonday en @Spinellich. Alwaar we in het voorjaarszonnetje konden sippen van een cocktail gebaseerd op het Engelse Pimms. Er zijn ergere dingen in het leven.

Eenmaal plaatsgenomen in het gezellige restaurant, kon de battle beginnen!

In the left corner: youngster Nick Bril. Rechterhand van driesterrenchef Sergio Herman en speerpunt van het in de steigers staande La Chapelle. Die nieuwe Antwerpse hotspot zou moeten openen in januari 2014 en daar kijken we maar wat naar uit.

In the right corner: Viki Geunes. De Antwerpse twee sterren trots met de beste locatie van ‘t Stàd. De overbuur van Ellis daalde neer uit zijn MAS toren om dat jonge geweld eens te tonen hoe je een echte hamburger maakt.

De eerste ronde was voor Nick Bril. Die stelde in pure Zeeuwse stijl een burger voor met zeealgen, zeewater, Oosterscheldekreeft en gepocheerde oester. Deze werd bijgestaan door een bijzonder leuk ogende salade van gemarineerde groenten, artisjok, rode biet, raapjes en cremes van rozenwater en bloedsinaasappel.

De frequente lezer van mijn artikels weet al dat ik niet hou van oesters, tenzij in bereide vorm. Gepocheerd was het nu ook niet helemaal mijn ding, maar desondanks was dit een zeer lekkere hap. Ik heb erg genoten van de salade met zijn vele smaakjes en structuurtjes. Wat een plaatje.

De burger ging ook lekker samen met de beerpairing: een Vedett Extra White. Ik ben niet zo’n fan van witbier en ik zou een oester-kreeftburger eerder gekoppeld hebben aan een fisse witte wijn, maar de combinatie mocht er best zijn. Verrassend op zijn minst.

Het was ook de moeite om in de kleine open keuken chef Nick de burgers zien klaar te maken, met hulp van zijn twee sterren sous-chef Viki Geunes. Die nam even later zelf het voortouw met zijn eigen creatie: een lamsburger deluxe.

Bereid met topvlees uit het Deense Knuthenlund werd deze burger perfect rosé aan tafel gebracht. Hierbij hoorde een mayonaise van gegrilde aubergine en paprika, geserveerd op een wat grover wit broodje. Op een schoteltje apart kregen we een salade van ijsbergsla met gepekelde groenten en een yoghurt van schapenmelk. Als extraatje serveerde chef Geunes nog een shotglaasje vmet gin, olijfolie en citroen.

De burger van Viki gaat voor mij met de pluimen lopen. Een echt perfect gebakken stukje vlees, dat er qua vettigheid net ietsje over zat. Maar dat is eigen aan het lamsvlees. Het ging geweldig samen met de zuiderse smaken die verwerkt werden in de toppings. Het slaatje ging in een hap binnen en deed enkel snakken naar meer.

Sepideh Sedaghatnia, sommelier van ‘t Zilte, schonk hierbij een Barbera d’Alba van Giacomo Vico. Deze fruitige en friszure rode wijn ondersteunde perfect de ietwat vettige lamsburger van Viki Geunes. Top.

Als dessert kregen we de Ellis Ice Burger voorgeschoteld: een grote macaron met vanille ijs. Superleuk om zien, maar niet helemaal mijn ding. Tegen dan was de avond al meer dan geslaagd.

Ondertussen vernam ik dat de lamsburger van Viki Geunes een vaste plaats kreeg op de kaart, naast andere toppers van onder meer Frederic Van Tricht en Hendrik Dierendonck. Ik kijk alvast uit om deze snelle, foodie verantwoorde, happen eens te gaan proeven bij gelegenheid.

Met dank aan Adriaan – Shoot That Food, voor de knappe foto’s! En ook aan Wouter Vandeput (uit het team van Luzine) en vriendin om een tafel vol kritische bloggers gezelschap te houden.

Ellis Gourmet Burger Antwerpen, Sint-Adegondiskaai 52-54, T +32 3 344 54 55